این قاب‌ها فقط عکس نیستند؛ بخشی از زندگی و هویت دانشگاه‌ شهید مدنی آذربایجان هستند

تاریخ : چهارشنبه 4 شهريور 1405

کد 4655

لینک کوتاه:

به مناسبت چهارم شهریور، روز کارمند

این قاب‌ها فقط عکس نیستند؛ بخشی از زندگی و هویت دانشگاه‌ شهید مدنی آذربایجان هستند

چهار دهه در قاب خاطره؛ روایت آدم‌هایی که بخشی از تاریخ دانشگاه‌اند
زمان می‌گذرد؛ چهره‌ها تغییر می‌کنند، نسل‌ها می‌آیند و می‌روند و بسیاری از لحظه‌هایی که روزگاری بخشی از زندگی روزمره ما بودند، آرام‌آرام به خاطره تبدیل می‌شوند. اما عکس‌ها می‌مانند؛ قاب‌هایی که گاهی بیش از هر سند و نوشته‌ای، روایتگر گذشته‌اند.

در آرشیو تصویری دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، عکس‌هایی وجود دارد که هر کدام بخشی از یک داستان را با خود حمل می‌کنند؛ داستان نزدیک به چهار دهه حضور، تلاش، همراهی و زندگی جمعی انسان‌هایی که در دوره‌های مختلف، بخشی از مسیر این دانشگاه را ساخته‌اند.

از سال ۱۳۶۸ که این مجموعه با نام «دانشگاه تربیت معلم تبریز» آغاز به کار کرد، تا سال‌های بعد و تغییر نام و رسالت دانشگاه و رسیدن به جایگاه امروز، نسل‌های مختلفی از کارکنان در کنار یکدیگر برای پیشبرد امور دانشگاه تلاش کرده‌اند. بسیاری از آنان امروز بازنشسته‌اند، برخی همچنان در کنار دانشگاه مشغول به خدمت‌اند و برخی نیز دیگر در میان ما نیستند؛ اما نام، خاطره و اثر حضورشان همچنان در حافظه این مجموعه باقی است.

این تصاویر، تنها قاب‌هایی از محیط اداری نیستند. در آنها می‌توان زندگی را دید؛ همکارانی که در جلسات و نشست‌های کاری کنار هم نشسته‌اند، در برنامه‌ها و مسابقات دانشگاهی مشارکت کرده‌اند، در سفرها و گلگشت‌ها لحظه‌های صمیمانه‌ای را تجربه کرده‌اند و در کنار هم، روزهایی را ساخته‌اند که شاید در همان زمان عادی به نظر می‌رسید، اما امروز ارزش یک خاطره ماندگار را دارد.

گاهی در میان این قاب‌ها، چهره‌ای آشنا چشممان را متوقف می‌کند؛ همکاری که سال‌ها کنارمان بوده و امروز بازنشسته شده است. گاهی چهره‌ای را می‌بینیم که هنوز در دانشگاه حضور دارد و گاهی تصویری از همکاری که جای خالی‌اش امروز بیش از همیشه احساس می‌شود. همین است که یک آرشیو ساده، ناگهان به بخشی از حافظه جمعی دانشگاه تبدیل می‌شود.

دانشگاه‌ها تنها با ساختمان‌ها، کلاس‌ها، آزمایشگاه‌ها، اسناد و آیین‌نامه‌ها ساخته نمی‌شوند؛ بخش مهمی از هویت آنها را انسان‌هایی شکل می‌دهند که سال‌های عمر و تجربه خود را در آن سپری کرده‌اند. کارکنان، در کنار استادان و دانشجویان، بخشی جدایی‌ناپذیر از این هویت‌اند؛ انسان‌هایی که شاید نامشان در همه اسناد دانشگاه ثبت نشده باشد، اما رد تلاش و حضورشان در مسیر حرکت این مجموعه باقی است.

اکنون، در آستانه روز کارمند، بازگشت به این تصاویر، تنها مرور چند عکس قدیمی نیست؛ بازخوانی بخشی از تاریخ انسانی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان است. تاریخی که در آن، نسل‌های مختلف در کنار یکدیگر ایستاده‌اند؛ هر کدام در مقطعی از زمان، سهمی از ساختن امروز دانشگاه داشته‌اند و خاطراتی را برای نسل‌های بعد به یادگار گذاشته‌اند.

شاید ارزشمندترین ویژگی این عکس‌ها همین باشد؛ اینکه به ما یادآوری می‌کنند تاریخ یک دانشگاه فقط در تاریخ تأسیس، تغییر نام‌ها، رویدادها و دستاوردهای علمی آن خلاصه نمی‌شود. تاریخ یک دانشگاه، در چهره آدم‌های آن نیز ثبت شده است؛ در لبخندی در یک عکس دسته‌جمعی، در هیجان یک مسابقه، در یک سفر دوستانه، در گفت‌وگویی میان یک جلسه و حتی در همان لحظه ساده‌ای که کسی بی‌خبر از ماندگار شدن تصویرش، رو به دوربین ایستاده است.
از «دانشگاه تربیت معلم تبریز» سال ۱۳۶۸ تا «دانشگاه شهید مدنی آذربایجان» امروز، سال‌ها گذشته است؛ اما حلقه انسانی این روایت همچنان ادامه دارد.

این قاب‌ها را ورق می‌زنیم تا به یاد بیاوریم که پشت هر روز کاری، هر موفقیت، هر تغییر و هر گام رو به جلو، انسان‌هایی ایستاده‌اند که بخشی از زندگی خود را برای این دانشگاه گذاشته‌اند.

به احترام همه همکاران دیروز و امروز؛
به احترام بازنشستگانی که سال‌های ارزشمند زندگی خود را در این مجموعه سپری کردند؛
به یاد همکارانی که امروز در میان ما نیستند و خاطره‌شان همچنان زنده است؛
و با سپاس از کارکنانی که امروز نیز با مسئولیت، تلاش و دلسوزی در مسیر پیشرفت دانشگاه گام برمی‌دارند؛

چهارم شهریور، روز کارمند، بر همه کارکنان پرتلاش و خانواده بزرگ دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مبارک باد.

این قاب‌ها، یادگار شماست؛
روایت شماست؛
و بخشی از تاریخ این دانشگاه.